birkaç satır
Hiç okumayacağım sayfalar var.
Gecenin geç saatlerinde yazıldılar, Dew’da — sevdiğim biri için yaptığım o sessiz regl takviminde. “Yorgun” diye işaretlediği günlerle hiçbir şey işaretlemediği günlerin arasına.
Hüzünlü müydüler, bilmiyorum. Birinde benden söz etmiş mi, onu da bilmiyorum. Hiç bilmeyeceğim de. Onu ben böyle yaptım; baştan yapsam, yine böyle yapardım.
Ama çiy bu kadarını taşımak için yaratılmamıştı ki. Düşer, bir an parıldar, sonra güneş alır götürür onu. Oysa o sözler, kendilerini saklayacak bir yeri hak ediyordu.
Ben de yosunu büyüttüm.
Her sabah çiy düşer, usulca içine işler. Yosun da sımsıkı tutar onu.
Uzun zamandır bir yük taşıyorsan, burada içini dökebilirsin. Kimse bakmıyor. Hiçbir zaman da bakmayacak.
sevgiyle,
— A